دستکاری در طبیعت و آلودگی بدنبال انتقال آب.

مدتهاست که بحث انتقال آب از دریای خزر ، خلیج فارس و دریای عمان به مناطق مختلف کشور و از شهرها و استانهای مختلف به سایر استانها و شهرهای کشور وجود دارد. طی هفته گذشته ، یک طرح ملی برای انتقال آب از خلیج فارس به فلات مرکزی خبرساز شده است ، برخی از کارشناسان درباره اثرات مخرب چنین طرح هایی بر تنوع زیستی ، اکوسیستم ها ، آلودگی خاک و آب و زندگی اجتماعی هشدار می دهند.

طبق مجله سازگار با محیط زیست ، پروژه انتقال آب کلمه ای است که این روزها برای مردم ایران آشنا است ، اگرچه افتتاح و اجرای چنین پروژه هایی ، به ویژه طرح ملی انتقال آب از خلیج فارس به فلات مرکزی ، یک گام مثبت برای نهادهای اجرایی آن است. این برای توسعه در نظر گرفته شده است ، اما کارشناسان نظرات مختلفی را در این زمینه ارائه می دهند ، به ویژه متخصصان و متخصصان در زمینه محیط زیست ، که گاهی اوقات آن را اشتباه می دانند.

هفته گذشته ، علیرضا رزم حسینی ، وزیر صنعت ، معدن و تجارت از اجرای پروژه بهره برداری از فاز اول طرح ملی انتقال آب خلیج فارس به مناطق کویری ایران خبر داد. طرح ملی انتقال آب از خلیج فارس به فلات مرکزی توسط وزارت صمت با همکاری و تعامل وزارت جهاد کشاورزی و وزارت نیرو و بخش خصوصی آغاز شده است. در پروژه های انتقال آب ، وزارت نیرو آب آشامیدنی مناطق خشک کشور را تأمین می کند ، اما انتقال آب خلیج فارس فقط برای آب آشامیدنی نیست و هدف آن استفاده های صنعتی است.

آژانس حفاظت از محیط زیست نیز از این پروژه حمایت کرده است. مسعود تجریشی – معاون محیط زیست انسانی سازمان حفاظت از محیط زیست – گفت که ارزیابی اثرات زیست محیطی انتقال آب خلیج فارس در سال 1992 تصویب شد. همچنین ، با وجود چالش های انتقال آب بین حوضه ، ما از پروژه هایی مانند انتقال آب خلیج فارس از آنجا که برنامه های خاصی برای چنین پروژه هایی تهیه شده است ، و ما می دانیم که چه مقدار آب و تحت چه شرایطی باید حمل شود تا آسیب محیطی به حداقل برسد.

اما برخی از دوستداران محیط زیست در مورد انتقال آب خلیج فارس به فلات مرکزی نظرات مختلفی دارند. حسین رفیع – فعال آب – ضمن انتقاد از اجرای پروژه های انتقال آب بین حوزه ای در کشور ، به مجله دوستدار محیط زیست گفت: “آمار و اطلاعات خاصی در مورد تعداد و ابعاد پروژه های انتقال آب در دسترس نیست ، اما روشن است که تا زمانی که مدیریت زمین در ایران انجام نشود ، امکان ارزیابی صحیح پروژه های انتقال آب و اظهارنظر درباره درست یا غلط بودن اقدامات وجود نخواهد داشت. بنابراین ، تصمیماتی که در این زمینه گرفته می شود ، فردی است زیرا مبتنی بر مدیریت زمین نیست ، بنابراین هر شخص و هر متخصص می تواند نظر متفاوتی ارائه دهد ، هیچ یک از آنها قابل انتقاد ، توجیه یا توجیه نیست. یک دفاع است.

این فعال آب با بیان اینکه پروژه های انتقال آب معمولاً به بهانه تأمین آب آشامیدنی انجام می شود ، اما اصولاً اهداف پنهان دیگری نیز دارد که در بیشتر موارد توجیه اقتصادی ندارد: تأکید کرد: پروژه های انتقال نباید اجرا شوند. آب بین حوضه به بهانه تأمین آب آشامیدنی و غیره با هدف تأمین آب برای صنعت و بعضاً کشاورزی ، چنین هزینه های گزافی را متحمل می شویم ، هرچند مسئولان و مدیران این حوزه ادعا می کنند بودجه و هزینه پروژه های انتقال آب برای شهرها مهم نیست. آنچه مهم است تأمین آب آشامیدنی استانها و مناطقی است که به آب دسترسی ندارند اما واقعیت این است که طبیعت ظرفیت هایی دارد و هر مکان طبیعی شرایط خاص خود را دارد و انسان نباید این خصوصیات و نظم طبیعت را دستکاری کند. خیلی زیاد.

وی ادامه داد: قرار نیست همه مناطق کشور و جهان پر از آب ، درخت و محل صنایع و کشاورزی باشد. وجود جغرافیای خشک و نیمه خشک با ویژگی ها و ویژگی های منحصر به فرد آن نیز یکی از ملزومات جهان است که باید در نظم جهانی به آن احترام بگذارد و سعی نکنیم با تمرکز بر انتقال آب ، آن را به جغرافیای دیگری تبدیل کنیم. به آن

مرجع ملی سازمان های غیر دولتی در کنوانسیون حفاظت از تالاب ها ، با اشاره به پروژه های انتقال آب از دریای عمان و خلیج فارس ، به ویژه پروژه انتقال آب تازه افتتاح شده از خلیج فارس به فلات مرکزی ، اظهار داشت: پروژه های انتقال آب بین حوضه در کیفیت آب منطقه مبدا را تحت تأثیر قرار می دهد ، علاوه بر این آبی که باید از دریا منتقل شود نیاز به تصفیه دارد و تصفیه آب شور نمک ها و برگ ها را دفع می کند که منجر به ایجاد عمده و مشکلات اساسی همچنین در حین اجرا و بهره برداری از پروژه های انتقال آب قسمت بزرگی از ساحل را نابود خواهد کرد ، در حالی که این قسمت از ساحل که پروژه های انتقال آب در آن واقع شده است می تواند از طریق سایر ابزارها مانند گردشگری ، صنعتی مزایای بیشتری برای اقتصاد کشور به همراه داشته باشد. ایجاد ، و غیره ، اما با اجرای این نوع نه تنها پروژه ها این مناطق را از این توانایی ها محروم می کنند ، بلکه با تحمیل چالش جدید s ، هزینه های بیشتری برای این مناطق ایجاد می شود.

به گفته رافی ، انتقال آب بین حوضه ها به معنای برداشتن آب از منبع و افزودن آن به مقصد است و نکاتی که باید در انجام چنین پروژه هایی مورد توجه قرار گیرد این است که آیا برای جبران برداشت آب از هرگونه تدابیری اندیشیده شده است؟ منبع؟ یا آیا اجرای چنین پروژه هایی فقط آلودگی و سایر چالش ها را برای استانها و نقاط مبدا باقی می گذارد؟

وی با اشاره به اثرات مخرب انتقال آب در مقصد اظهار داشت: با انتقال آب به مناطق دیگر و استانهایی که دسترسی کافی به آب ندارند ، یک سری منابع جدید وارد اکوسیستم می شوند که قبلاً این منابع را نداشتند. ” انتقال آب به استانهایی که به طور طبیعی منابع آب محدودی دارند علاوه بر برهم زدن تعادل اکوسیستم و آسیب رساندن به تنوع زیستی ، پساب های حاصل از مصرف در بخشهای شهری ، کشاورزی یا صنعتی باعث آلودگی آب و خاک منطقه می شوند. آلودگی آب و خاک همچنین بر اساس صادرات محصولات کشاورزی تأثیرات مخربی بر محیط زیست ، محصولات کشاورزی و در نهایت بر اقتصاد می گذارد.

در بخشی دیگر از سخنان خود ، این فعال آب ضمن بیان اینکه بخشی از مقصد پروژه های انتقال آب قطعاً تأمین آب برای صنایع است ، اظهار داشت: در ایران ما تجربه زیادی در ایجاد صنایع آب در مناطق خشک داریم و این رده اقدامات چالش های بزرگی را به وجود می آورد. آنها برای کشور آفریده اند. با این وجود ، ما همچنان شاهد استقرار صنایع آب در استانهایی مانند اصفهان ، یزد و سمنان هستیم که دسترسی کافی به آب ندارند و برای جبران کمبود آب مورد نیاز این صنایع ، مجبور به اجرای پروژه های انتقال آب هستیم. که چالش های عمده دیگری را به همراه خواهد داشت. داشته است.

مرجع ملی سازمان های غیردولتی با انتقاد از ارزش اقتصادی نامشهود پروژه های انتقال آب در کنوانسیون حفاظت از تالاب ها گفت: در دسترس عموم قرار نگرفته است. در عین حال ، منافع اقتصادی تنها یک بعد است و تأثیرات اجتماعی و زیست محیطی اینگونه پروژه ها از اهمیت بیشتری برخوردار است. امروز ، صرف نظر از عوارض جانبی آنها برای نسل های آینده ، به هر قیمتی منابع اقتصادی فراوانی داریم.

وی تأکید کرد: ما با انتقال آب نشان می دهیم که طبیعت اشتباه کرده است و با نظم طبیعت مقابله می کنیم ، اما نباید نظم طبیعت را بر هم بزنیم زیرا مشکلات زیادی ایجاد می کند. من به عنوان یک فعال محیط زیست ، به ویژه در زمینه آب ، از بزرگان مدیریت آب در کشور هستم ، به ویژه رضا اردکانیان – وزیر نیرو – که پیش از این یکی از مدیران ارشد آب در سازمان ملل بود و شاید بالاترین ایرانی در دهه های اخیر رسمی در سازمان ملل افراد بزرگ نیز در صندلی آب و محیط زیست یونسکو هستند – من انتظار دارم که بحث سیاسی از بین نرود و از نظر علمی به این موضوعات نگاه شود و همچنین در مورد مدیریت منابع آب تجدید نظر کنید تا ما این کار را انجام دهیم میراث بدی برای نسل های آینده به جا نگذارید.

طبق مجله دوستدار محیط زیست ، احداث 36 کیلومتر تونل انتقال آب به دریاچه ارومیه ، انتقال آب دریای خزر به فلات مرکزی ، تونل انتقال آب رودخانه کرج به تهران و افتتاح خط اول انتقال آب خلیج فارس به کرمان استان در 15 اکتبر امسال یکی از پروژه هایی است که در سال های اخیر در زمینه انتقال آب در مناطق مختلف کشور پیشنهاد و اجرا شده است.

انتهای پیام

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *